De Methode2018-07-24T21:56:33+00:00

DE ANAT BANIEL-METHODE BIEDT EEN BUITENGEWONE AANPAK OM MENSEN TE HELPEN PIJN OVERWINNEN EN VERBETERINGEN TE BEHALEN DOOR DE KRACHT VAN DE HERSENPLASTICITEIT TE GEBRUIKEN. DEZE VERBETERINGEN ZIJN WEZENLIJK EN DUURZAAM.

DE METHODE IS GEEVOLUEERD UIT HET GRENSVERLEGGEND WERK VAN MOSHE FELDENKRAIS.

marianne nelissen logo icon

ALGEMENE INFORMATIE

Het concept van hersenplasticiteit komt voort uit de erkenning dat het menselijk brein zichzelf kan “herbedraden” als reactie op nieuwe ervaringen gedurende het hele leven. Deze prachtige eigenschap van ons brein is niet alleen verantwoordelijk voor ons vermogen om nieuwe dingen te leren en oude gewoonten af te leren. Het is ook de sleutel die ons potentieel ontgrendelt om te herstellen van trauma’s, beroertes en ziektes die sommige hersenfuncties verstoren of uitschakelen.

De Anat Baniel-methode gebruikt beweging en bewustzijn als de belangrijkste hulpmiddelen om iemands functionele vaardigheden te ontwikkelen, te verbeteren of te herstellen. Het staat echter in schril contrast met conventionele fysiotherapeutische interventies en andere revalidatiebenaderingen die proberen om verandering rechtstreeks naar specifieke gewrichten of spiergroepen te brengen.
In tegenstelling tot andere modaliteiten verschuift de Anat Baniel-methode de focus weg van de ‘probleemgebieden’ naar waar de oplossingen in werkelijkheid liggen, dit zijn de hersenen.

De Anat Baniel-methode gebruikt beweging als een taal, een middel om de hersenen te voorzien van de informatie die nodig is om lichaam en geest te sturen naar hogere niveaus van functioneren en coördinatie.

Anat Baniel Method-sessies hebben betrekking op zachte aanraking en bewegingen die worden uitgevoerd met aandacht voor wat een persoon voelt. Door deze bewegingsexploraties wordt het brein “wakker” en wordt het zich bewust van hoe het op dit moment interageert met andere delen van het lichaam en de buitenwereld. Terwijl dit proces zich ontvouwt, organiseert het brein de verschillende sensorische inputs in zinvolle ervaringen. Waarmee het spontaan nieuwe oplossingen ontdekt die gunstiger zijn voor de persoon.

Een essentieel aspect van de rol van de practitioner in dit proces is om de ervaring van veiligheid, plezier en bewegingsvrijheid over te brengen op de patiënt. Deze gemoedstoestand geeft het brein van de persoon de mogelijkheid in de leermodus te werken en nieuwe mogelijkheden te onderzoeken. De practitioner vermijdt de persoon te dwingen om een gewenste actie uit te voeren die zijn of haar comfort te boven gaat. Omdat dit de hersenen van de persoon in een beschermende modus zou plaatsen en daardoor het vermogen van het brein om nieuwe geavanceerde vaardigheden te verwerven enorm wordt verminderd.

marianne nelissen ABM
marianne nelissen ABM

VOOR DE KINDEREN

De Anat Baniel-methode voor kinderen bestaat nu bijna 20 jaar.

Haar methode is een verdere ontwikkeling van de Feldenkrais-methode. Anat Baniel vond een effectieve en efficiënte manier om te communiceren met de hersenen van het kind. Sommige kinderen hebben, wanneer ze vroeg genoeg worden gezien door ABM-beoefenaars, niet langer last van hun hersenletsel.

De Anat Baniel-methode voor kinderen is zo effectief dat de hersenen de verwonding absorberen.
Het baanbrekende werk van Anat Baniel met kinderen met speciale behoeften werd gepubliceerd in verschillende professionele vakbladen. Er zijn talloze getuigenissen van ouders die aangeven hoe deze methode het leven van hun kinderen veranderde toen artsen of andere medische professionals zeiden dat er geen hoop was. Er is wetenschappelijk bewijs dat de Anat Baniel-methode werkt.
Anat Baniel is de auteur van “Kids beyond Limits”.

Anat Baniel Methode
Norman Doidge book cover

Dit uittreksel komt uit het boek van Norman Doidge, “The Brain That Changes Itself”

“Ik ontmoette een groep briljante wetenschappers, aan de grenzen van de hersenwetenschap, die eind jaren zestig of begin jaren zeventig een reeks onverwachte ontdekkingen had gedaan. Ze toonden aan dat het brein zijn structuur veranderde met elke verschillende activiteit die het uitvoerde, waardoor de circuits werden geperfectioneerd, zodat het beter geschikt was voor de taak die voorhanden was. Als bepaalde “onderdelen” faalden, konden andere delen soms de taak overnemen. De metafoor van de machine, van het brein als een orgaan met vastgelegde gespecialiseerde onderdelen, kon de veranderingen die de wetenschappers zagen niet volledig verklaren. Ze begonnen deze fundamentele herseneigenschap ‘neuroplasticiteit’ te noemen.”

Neuro is voor ‘neuron’, de zenuwcellen in onze hersenen en zenuwstelsel. Plasticiteit is voor “veranderlijk, kneedbaar, aanpasbaar.” Aanvankelijk durfden veel wetenschappers het woord “neuroplasticiteit” niet in hun publicaties te gebruiken, en hun collega’s kleineerden hen voor het promoten van een onrealistisch denkbeeld. Toch hielden ze vol, waarbij ze langzaam de doctrine van het onveranderlijke brein omver wierpen. Ze toonden aan dat kinderen niet altijd vastzitten met de mentale vermogens waarmee ze worden geboren; dat beschadigde hersenen zichzelf vaak kunnen reorganiseren, zodat wanneer een onderdeel faalt, een ander deel de taak kan overnemen; dat als hersencellen sterven, ze soms kunnen worden vervangen.

WERKEN DE CONVENTIONELE THERAPIEMETHODEN?

JA EN NEE.

Ja, als het kind er bijna is en het door de goed bedoelende therapeut in de goede richting wordt geleid.

Nee, omdat sommige van deze geleide oefeningen geen betekenis hebben voor de kinderen. Wat heeft het voor zin om een kind te helpen opstaan wanneer datzelfde kind niet weet hoe het zelfstandig de overgang van zitten naar staan kan maken? Hoe kan dit het kind helpen lopen? Hoe kan steeds dezelfde beweging maken of steeds hetzelfde geluid maken het kind helpen om te begrijpen wat het betekent en hoe het te gebruiken? Het helpt het kind niet, tenzij het kind deze signalen vanuit zijn hersenen ontvangt om deze bewegingen te initiëren. Dan zullen ze echt weten hoe het voelt om op hun eigen beenderen te staan.